Oh My God!
Eind oktober introduceerde de VRT een nieuwe video-reeks waarmee ze jongeren wil bereiken en dieper wil ingaan op levensbeschouwing. Geen eenvoudige opgave, omdat veel jongeren religie en dergelijke als voorbijgestreefd en onaantrekkelijk ervaren. De reeks heet Oh My God en kan bekeken worden op VRTmax bekeken worden. De openbare omroep gebruikte het materiaal ook om een lessenreeks in het kader van de Interlevensbeschouwelijke Competenties (ILC’s). Een benaderingswijze om zo ook tieners warm te maken voor de ‘diepere zaken van het leven’.
In de zesdelige reeks gaat VRT-presentatrice Sarah Mouhamou op stap met jongeren die elk een andere levensbeschouwing hebben. Die vertellen elk hoe ze een interpretatie geven aan de overtuiging waarmee ze zijn opgegroeid, of waar ze naderhand voor gekozen hebben.
Bij een diverse maatschappij hoort een diverse nieuwsvoorziening. Als we het medialandschap in Vlaanderen bekijken, dan zien we dat er heel wat informatiekanalen bestaan, elk met hun eigen achtergrond. Of toch niet? Meer en meer komen mediabedrijven in handen van steeds minder groepen. Is dat een voordeel of een nadeel? Is de informatievoorziening in ons land wel onafhankelijk? Het zijn zaken die nauwlettend in de gaten gehouden worden door de VRM , de Vlaamse Regulator voor de Media. Jaarlijks geeft deze onafhankelijke toezichthouder voor de Vlaamse audiovisuele media een rapport uit met een overzicht van onder andere de mediaconcentratie in Vlaanderen.
Begin jaren ‘90 zong Stef Bos ‘Ik hou van de radio’. Hij is zeker niet de enige die van dat medium houdt. Volgens een onderzoek van de VAR – de Vlaamse Audiovisuele Regie – luistert 87 procent minstens eenmaal per week. Een mooi cijfer, maar de manier waarop er geluisterd wordt, is in de afgelopen decennia behoorlijk veranderd. Net zoals de wijze waarop het radiolandschap is ingericht. In het meest recente rapport van de VRM (Vlaamse Regulator voor de Media) is heel wat interessant cijfermateriaal te vinden. Het lijvige boekwerk – 364 pagina’s – verschaft ook heel wat informatie over hoe het aanbod op ons afkomt.
Wie stilstaat bij de vroege geschiedenis van het christendom, denkt wellicht in de eerste plaats aan Jeruzalem en vervolgens aan Rome. Noord-Afrika zal in het lijstje niet snel voorkomen en dat is op het eerste zicht niet zo verwonderlijk. Landen als Libië, Tunesië, Algerije en Marokko associëren we immers vooral met de islam. En toch stond de wieg van het christendom aan de overzijde van de Middellandse Zee. De vergeten historie van die regio staat centraal in een docureeks The Heritage Project die nu via UP te bekijken is.