Naar Kerst met Karel

Overdenkingen van komst tot wederkomst

In veel kerken wordt tijdens de vier zondagen voor kerst stilgestaan bij het komende feest. Het is de adventsperiode, waarin we speciaal nadenken over de komst van Christus naar de aarde. Het doet ons nadenken over de betekenis van de geboorte van de Messias, een keerpunt in de geschiedenis van de mensheid. Dit jaar kroop Karel Buntinx in zijn (digitale) pen en schreef een hele reeks gedachten rond advent op. Ontdek samen met hem het bijzondere van deze tijd.

Op het juiste moment

Advent 2021: Afl. 27. 

Vannacht, de nacht voor – of van - Kerstmis. De avond dat Maria gaat bevallen. Hoe zou ze zich gevoeld hebben op deze avond? Heeft ze in Jeruzalem wel alles al gekocht wat ze dacht nodig te hebben bij en na de bevalling? Trouwens, hoe is de volksstelling afgelopen, terwijl zij daar zo ongemakkelijk stond aan te schuiven in de rijen voor de census, wetend - neen voelend - dat het nu niet lang meer zou duren voor de Messias zou geboren worden? Of misschien moet ik eerder zeggen: ‘vooraleer haar Kind zou geboren worden’. Was ze bang, opgewonden, had ze wat voor-weeën, was ze bezorgd of de omgeving zo goed mogelijk gereed was? Ik zou dat alleszins zijn. (Ik bedoel: wat kan ik daarvan afweten als man?).

Maar oké, laat ons maar even het onderstaand kerstgedicht lezen van Guido Gezelle, een gedicht dat ons opheft tot boven allerlei depressieve en cynische bedenkingen die ons, zelfs met Kerstmis, heel diep naar beneden zouden kunnen trekken.

Lees meer

Van wie is het feest?

Advent 2021: Afl. 25.

Mijn torenkamertje, mijn kelder…, vandaag is mijn studeerkamer het lanceerplatform van mijn kerstoverdenkingen 2021. En verder kom je niet hoor! Je blijft uit mijn keuken (het kerstmenu blijft geheim) en ook de slaapkamer is taboe. Maar dus de studeerkamer… wat vinden we daar? Wel, alvast allerlei weetjes en gedachten vanuit verschillende al dan niet weten-schappelijke bronnen. Maar het is dus wel concrete info die ons kan helpen om Kerstmis iets beter zijn (of is het haar) plaats te geven in ons leven. Drie dagen scheiden ons nog van Kerstmis, drie dagen die ik met kerstfeiten en – gevoelens wil opvullen. Ben je gereed?

Eergisteren kreeg ik een artikel aan dat was geschreven door de Joodse journalist John Enarson die zich afvroeg waarom er steeds meer christenen zijn die geen Kerstmis meer vieren.

Lees meer

Joy to the world

Advent 2021: Afl. 23.

Zo, we zijn weer thuis. In onze kelder. Weg torentje, venstertjes, schietgaten, vaandels en kantelen! Gewoon de oude kille muren, stoffig, klammig, wat schimmelachtig, het groene soort schimmel, je kent het wel. En het is hier ook wat triest en eenzaam, zo alleen hier. En verder is alles kleurloos en doods. Oh neen, dat lijkt maar zo! Want daar zit een nog lévende iets, een giftige spin. Spannend! - Sorry, daar zàt net nog een levende spin. Er hangt nu bloed aan de muur. Zouden er hier in mijn kelder nog andere giftige, verlammende, dodelijke en haast onzichtbare levensvormen zijn? Ik bedoel, dat is haast zoals op onze aarde hé. We zien het kwade niet, alleen wat het allemaal uitricht of uitgericht heeft. Spanningen, verraad, kilte, giftige relaties, bloederigheid… net als de muren hier rondom in mijn kelder. Jezus wist daar ook alles van toen Hij op aarde was. Hij botste er voortdurend tegenaan.

Lees meer

Joden en het Kerstfeest

Advent 2021: Afl. 26. 

Er is nog een groep mensen die we eigenlijk vergeten hebben in deze overden-kingen. Een groep mensen van wie vandaag zowat 5 miljoen mensen in Israël woont en nog eens een 8 miljoen elders in de wereld: Jezus’ volksgenoten natuurlijk. Jezus was een Jood. Punt. En ook die Joden hebben – meer dan welke andere groep mensen ook – daar de gevolgen van te dragen gehad. We weten het wel: de Romeinse uitdrijving die bijna alle Joden in de diaspora bracht, de volgelingen van Jezus – dus de christenen: echte of naamchristenen - die werd wijsgemaakt (en ik ga hier geen verantwoordelijken daarvoor met de vinger wijzen) dat de Joden en niet de Romeinen Jezus vermoord hadden, de ontwikkeling van het op dat waanidee gebaseerde antisemitisme met al zijn dodelijke slachtoffers, de laat-middeleeuwse inquisitie, de onophoudelijke vervolgingen doorheen de eeuwen in vooral christelijke en islamitische landen waar de religies van de mensen juist op Jezus’ leer gestoeld of van afgeleid zijn, met als hoogtepunt de holocaust en de progroms in vele landen in het midden van vorige eeuw. Hierover zijn en kunnen er nog veel boeken geschreven en films gefilmd worden, maar dat ga ìk niet doen (dat filmen bedoel ik).

Lees meer

Snoepje van de week

Advent 2021: Afl. 24.

Zoals gisteren gezegd: dit komt nog eventjes uit mijn kelder. Maar om dat goed te maken stuur ik deze keer een “Snoepje van de week!” mee. Ik garandeer je emoties die je goed zullen doen! Om de route naar het snoepje te vinden: Zie beneden! OK, we gaan ondertussen verder: via de advent, op naar Kerstmis!
Kerstmis een wonder? Ja, natuurlijk. Zaakje opgelost! Of neen, zaakje niet opgelost? Neen, want Kerstmis is niet zomaar een ‘zaakje’. En Kersmis moet niet opgelost worden. Kerstmis is een wonder en moet een wonder blìjven! Kerstmis moet ons blijven vèrwonderen! Steeds opnieuw, en steeds nieuw!

Maar weet je, de samenleving waarin we leven doodt wonderen. Ook dit wonder. Het klinkt logisch dat de geboorte van de Zoon van God wonderlijk, miraculeus, verbijsterend is (of liever: zou moeten zijn). Maar dat besef is in dit moment van de geschiedenis van deze wereld in feite veel moeilijker tot ons te laten doordringen dan we beseffen en zelfs dan ooit tevoren. Waarom? Omdat familiariteit, vertrouwdheid, alledaagsheid… wonderen doodt.

Lees meer

Er zit meer in de doos

Advent 2021: Afl. 22.

Hoi! Ik zit hier nog steeds op mijn torentje. De wind waait waarheen hij wil. Maar hij blaast fris. Dus ik ga naar beneden. Seffens, nu nog niet. Ik zie daarachter immers nog iets in die kerststal gebeuren. Iets wat steeds groter wordt. Een licht. Wat is dat? Of wat veroorzaakt dat? Is het de 10de torenbood-schap voor onze reeks adventoverdenkingen? Wacht, ik neem even mijn verre-kijker om beter te kunnen onderscheiden wat er aan de hand is. En ja, ik zie het nu, ik zie: als God iets geeft, is het altijd enorm veel meer dan wij beseffen.

De man die tegenover me op de trein zat en waarmee ik in gesprek raakte over Kerstmis, vertelde het me rustig, maar toch… onderkoeld, alsof er iets met hem scheelde. Was het een soort ontgoocheling die ik aanvoelde? Of een zekere tristesse? “Ik heb een zoon, Max heet hij” begon hij. “Wij zetten elk jaar een kerstboom, en daaronder worden pakjes gelegd met cadeautjes voor de groten en de kleinen. Ik herinner me dat ik ooit, hij moet toen een jaar of zes geweest zijn, voor onze Maxie zo’n kerstcadeau had gekocht.

Lees meer