Anderen en ik
Iedereen heeft zijn sterke punten. Maar dikwijls ook enkele zwakke, en daar focussen we ons veel meer op. Voor Johan is het zijn onhandigheid. Zo liep hij laatst een trap op naar een vergadering. Hij had nog maar drie treden te gaan om veilig met zijn koffie en zijn koeken op de juiste verdieping te geraken, toen het noodlot toesloeg. Het was onmogelijk om zowel de koffie, de koeken en het vege lijf te redden. Maar de meeste kwetsuren werden aangebracht aan zijn waardigheid, toen zes collega’s hem overeind hielpen en de koffie begonnen op te dweilen. Gelukkig hebben de mensen rondom ons meer begrip voor onze zwakheden dan we doorgaans denken. En als we dan ook de anderen met de nodige barmhartigheid tegemoet treden, ziet de wereld er al heel anders uit. Johan legt uit hoe dat werkelijkheid kan worden.








Yvan houdt van vissen. Nee, niet van urenlang aan de kant te zitten kijken of de dobber wil bewegen, maar van de meer actieve stijl, in het stromende water. Zo was hij tijdens een vakantie in Frankrijk op jacht naar de ‘carpes de nuit’, de nachtkarpers. Als doorgewinterde visser keek hij meewarig naar een vader die zijn zoon leerde vissen, maar de volstrekt verkeerde methode en het foute materiaal had. De jongen vertrouwde volledig op zijn vader en ving de vissen die Yvan niet aan de haak kreeg. Een pijnlijke maar leerzame ervaring ...
